انقلاب اسلامی از آن دست قیام‌ها و انقلاب‌ها است که به دلایل گوناگون از جمله اینکه اساس آن الهی و برای ارتقای فضایل انسانی است، محدود به زمان خاصی نبوده و شکست در آن معنا ندارد. انقلاب اسلامی ایران، اگرچه در بهمن ۵۷ در ایران شکل گرفت، ولی زمینه بیداری و تحول در بسیاری از کشورهای دیگر بود و سیطره‌اش اذهان همه مردم آزادیخواه و مخالفان با سطله‌گری و سلطه‌پذیری در عالم بوده و هست.
یکی از آثار این‌گونه قیام‌ها، معرفی باطل و رسوا کردن چهره‌های نفاق است.
آنچه در واقعه عاشورا به خوبی رخ داد و تکرار آن در سیر تاریخی انقلاب اسلامی ایران تجربه شد.
امام‌خمینی(ره) با افشاگری خود در سخنرانی‌ها چهره زشت و ننگین حکومت شاه و عوام فریبی‌اش را به مردم نشان داد و مردم دانستند که بدبختی‌های ملت از کجا سرچشمه می‌گیرد. به عبارت دیگر در واقع قیام عاشورا، چراغ هدایتی در اختیار حضرت امام‌خمینی‌(ره) قرار داد تا بتواند در پرتو آن اسلام را بشناساند و آن را از دست نااهلان نجات دهد.
این روزها سالگرد پیروزی یک انقلاب بزرگ را که نقطه عطف تاریخ کشورمان را تشکیل می‌دهد، جشن می‌گیریم.
انقلابی که در طول 31 سال زندگی خود به قدر هزاران برابر عمرش تجربیات تاریخ را لمس کرده و حوادث و گوناگون را تجربه پختگی خود ساخته است و با همه این حوادث و به‌رغم همه دشمنی‌های دشمنان، روز‌به‌روز تنومند‌تر شده و ایران را به الگویی جهانی و کشوری بالنده تبدیل کرده است.
در این روزهای جشن و گرامیداشت پیروزی انقلاب البته باید به یاد داشته باشیم که این روزها نیز بخشی از تاریخ مهم و تاثیرگذار انقلاب را تشکیل می‌دهد، بخشی از تاریخ سرنوشت‌ساز انقلاب اسلامی که به تعبیر رهبر معظم انقلاب روزگار غبارآلود و فضای فتنه فراگیر شده است.
در این شرایط باید به تقویت هرچه بیشتر یکی از اهداف اصلی انقلاب که بصیرت بخشی و پدیدار سازی چهره‌های نفاق است همت گماشت و این روزگار را نیز با موفقیت در صفحه طلایی تاریخ انقلاب به ثبت رساند.